Proefdraaien

Niet iedereen zal het gemerkt hebben, maar ik was er even niet. Ik zat in Cyprus (op Cyprus? Ik ben er nog niet helemaal uit) om twee dagen te werken.

Jaja, het leven is hard. Dat was een behoorlijke commute, even heen en weer naar de andere kant van Europa. En omdat ik er toch was, heb ik meteen wat zaken geregeld, zoals mijn nieuwe appartment betrekken, waarvan om duistere redenen die zelfs bij de fotografe niet bekend zijn, alleen een foto van de buitenkant.

En wat zien we als we 's morgens de gordijnen open doen? Jawel... (Klikken voor grotere versie.)

De rest is ook heel leuk hoor, het is niet dat ik net zo’n makelaar ben die alles op de foto zet behalve die verschrikkelijke badkamer. De badkamer is trouwens een van de leukste plekken van het huis. Ze zijn in Cyprus dol op natuursteen. Misschien omdat ze erin omkomen, zoals ze in Scandinavië dol zijn op naaldhouten huizen.

Dat appartement betrekken toont heel mooi het verschil aan tussen Nederland en Cyprus. Mijn huisbaas woont in hetzelfde pand, en is van het ontspannen type. Stel je George Michael voor, ietsje dikker en veel jonger, en met erg veel motorhelmen in zijn appartement. Hij heeft altijd wel iemand op bezoek, drinkt graag een biertje, en vindt zichzelf duidelijk een mislukkeling op huisjesmelkersgebied. En terecht. Hij bakt niks van het uitdraaien van de pootjes van zijn huurders, want hij is veel te lief. Zo probeerde mijn makelaar, type schat-van-een-vrouw-maar-wel-erg-precies, waterdichte afspraken te maken tussen ons per mail, die hij vervolgens vrolijk ondergraafde met een mail in de trant van: ach nee, laat dat kind er toch gewoon een week eerder in, wat kan mij dat schelen. En nee joh, ik hoef helemaal geen garantie dat ze er twee jaar blijft. Wie wil er nou de rest van zijn leven vast zitten aan de huur?? Het eind van het liedje was een ideaal huurcontract – ideaal voor mij dus.

Het tekenen van het contract zelf ging ook al op dezelfde manier. We werden bij Doros thuis uitgenodigd en zaten lekker te ouwehoeren met zijn bezoek – ik woonde toen trouwens al twee dagen in het appartement. Het bezoek werd meteen ingeschakeld als mede-ondertekenaar van het huurcontract, want daarbij zijn blijkbaar getuigen nodig. Tijdens dat tekenen moest ik de eerste maand huur betalen. Ik vroeg me al af hoe dat dan moest gaan, en dat had ik beter even van tevoren kunnen vragen, want het antwoord was: per cheque. Ik legde uit dat ik nog nooit van mijn leven een cheque heb uitgeschreven, en dat die in Nederland ook al een tijd niet meer bestaan. Dat was even schrikken. Voor de makelaar dan, Doros zag hierin geen enkel probleem. Dat kwam dan wel een keer. Ik, van het Oud-Hollandsche soort, wilde dan wel even weten hoe dat dan precies moest gaan. Doros besloot dat ik niet zo moeilijk moest doen (“We have to make you a little bit more Cypriot”) en pakte nog een biertje. De makelaar en ik besloten dat ik het de volgende dag contant aan haar ging voldoen en dat zij het dan verder ging regelen met Doros. De makelaar is trouwens in de VS opgegroeid, en het was duidelijk dat Doros vond dat ook zij wel “a little bit more Cypriot” mocht worden.

De volgende dag betaalde ik de huur aan de makelaar, die voor die gelegenheid gewoon even langskwam op mijn werk. In mijn oefening in het Cypriotisch worden, heb ik nog niet de elektriciteit op mijn naam laten zetten, zoals ik ook van plan was. Ik hoop dat Doros deze ontwikkeling toejuicht, want tot 6 april, als ik weer terug ben om dit te regelen, betaalt hij de stroom.

Niet alles gaat van een leien dakje, natuurlijk. Ik heb van sommige dingen mijn verwachtingen bij moeten stellen, en in één geval is dat een ware desillusie. Een bittere teleurstelling. Ik ga in/op Cyprus namelijk niet, zoals ik van plan was, in rap tempo veranderen in een slank supermodel. In tegendeel: ik ga volledig dichtgroeien en uit mijn voegen barsten. Niks aan te doen. Het eten is hier gewoon veel te lekker. Ik had eigenlijk gehoopt op een herhaling van mijn Aussie-avontuur, waar ik zonder dat ik er erg in had, afviel tot mijn rok me van de kont viel. Gewoon, omdat ze daar lekker én gezond eten (die barbeques waar iedereen het over heeft, die bestaan in Melbourne alleen op tv) en omdat ik elke ochtend lekker ging zwemmen en dan ook nog af en toe een flinke berg beklom (bewandelde is een beter woord). In Cyprus ga ik blijkbaar ‘s avonds aan de mezze, die stuk voor stuk overgoten zijn met olijfolie, kaas, of allebei. En daarbij drink ik dan veel wijn. U wil niet weten hoe mijn huid er na die drie dagen uitziet. Een slagveld! Ik hoop op een transitie-probleempje, en verbetering in de toekomst. Maar de mooie Claudia Sträter-outfits die ik in mijn dunnere periode kocht en hoopvol heb verhuisd naar mijn kledingkast in Nicosia, kunnen het wel schudden. Ik zal gewoon nieuwe moeten aanschaffen.

Wat heb ik verder allemaal gedaan? Werken. Gewoon, zoals ik dat hier ook deed, achter een computer, met IT-techneuten die in Cyprus net zo lekker zwijgzaam zijn als in Nederland. Ik zat nog niet op mijn gewone werkplek, omdat we de database aan het opzetten waren. Dat is voor een groot deel werk voor de echte techneuten. Ik ben maar een quasi-techneut, die op de communicatie-afdeling gaat werken. Het getuigt van een groot inschattingsvermogen van de baas dat ik de kamer ga delen met iemand die ontzettend leuk en aardig is, die alleen misschien “wel wat veel praat”. Al mijn meelezende ex-collega’s zullen nu grijnzend achter hun pc’tjes zitten en gerechtigheid voorzien. Ik denk dat het helemaal gaat goedkomen.

Inmiddels zit ik dus weer even in Amsterdam, in mijn andere appartement. Die grootgrondbezitterstoestand duurt niet lang; op 5 april vertrek ik hier echt. Tot die tijd ga ik spullen inpakken in dozen, spullen inpakken in mijn koffer die meegaat naar Cyprus, en spullen inpakken die met andere mensen meegaan naar Cyprus. Want ik heb een deal met iedereen: hartstikke gezellig als je op bezoek komt, maar die twintig kilo die je maximaal mag meenemen in het vliegtuig, daarvan zijn er vijftien van mij!

2 Comments

2 Comments

  1. En…. hangen er al citroenen in de boom?
    Wordt vast een gezellige boel daar in Cyprus met Doros. En moeten er in de herfstvakantie ook nog spullen richting Cyprus of heb je dan al zoveel visite gehad dat het niet meer nodig is?

    • Die citroenen, die hangen er al de hele winter… Ze zien eruit alsof ze hun beste tijd al gehad hebben, maar ik heb geen idee eigenlijk. De paar die er nu nog hangen, daar kun je niet bij.