Blogmarathon (1): Neil Diamond

Dit is aflevering 1 van de blogmarathon voor het Rode Kruis. Ook meedoen? Doneer minstens 10 euro en kies het onderwerp van een blogpost. Alles mag, als het maar geld oplevert. Lees meer in de introductie over hoe het werkt.
Het gaat goed trouwens! De stand is nu al 75 euro, voor drie onderwerpen. Maar er moet nog veel meer bij. Dus verzin ook een onderwerp en zorg dat ik mijn doel van 200 euro haal.

Van een oud-collega, onlangs teruggevonden per Facebook, kreeg ik het onderwerp ‘Neil Diamond’, want het stond hem bij dat ik daar fan van was.

Dit is meteen al een schot in de roos. Ik weet namelijk nauwelijks wie Neil Diamond is. Hij bedoelt waarschijnlijk Neil Young. Ik zou natuurlijk kunnen smokkelen en hem mailen, ‘je bedoelt zeker Neil Young he?’, maar dit is nou juist de lol. Neil Diamond staat er bij die 20 euro, dus Neil Diamond it is.

Neil Diamond en De Onvermijdelijke Kerstplaat

 

Laten we voor de grap eens het spelletje “klok & klepel” spelen. Dit spelletje heb ik zojuist uitgevonden en is gebaseerd op hetzelfde principe dat het ook mogelijk maakt te doen alsof je een filmklassieker hebt gezien terwijl dat niet zo is. Je roept wat algemeen bekende quotes of andere clichés, en voilá. Een filmkenner.

Het spelletje werkt als volgt: ik roep zoveel mogelijk van wat ik denk te weten over een onderwerp, en daarna gaan we kijken wat ervan klopt. Hoe specifieker, hoe beter. Puntentelling is volledig arbitrair en bovendien ben ik hier de baas, maar het is veel leuker om er naast te zitten dan het goed te hebben, denk ik, dus heb vertrouwen. Daar gaan we.

Ik denk dat Neil Diamond een Amerikaanse zanger is, die het meer van zijn stem moet hebben dan van zijn schrijftalent. Hij werd populair in de jaren ’50 (misschien 60?) als crooner. Ik denk dat mijn moeder wel van Neil Diamond zou kunnen houden. Categorie Cliff Richard, maar dan (nog) gladder en Amerikaanser. De ‘echte’ muziekliefhebber moet hem niet.

Diamond is een pseudoniem, verzonnen door zijn manager, een Colonel Parker wannabe, omdat zijn echte naam te joods klonk en dat leek de manager geen goed idee. Neil is ooit door hem (of wellicht een financieel adviseur) opgelicht en van een groot deel van zijn geld afgeholpen. Maar dat was allemaal eind jaren ’70, toen het met zijn carrière bergafwaarts ging.

Maar in de jaren 50/60 vierde hij het ene succes na het andere. Nummer 1-hits, duetten met Barbra Streisand en Dolly Parton (genre crossover, handig voor het aanboren van nieuwe markten), bakken geld, enzovoorts. Hij heeft een geniale stem en een haarscherp gevoel voor het vertolken van andermans liedjes.

Ik kan niet besluiten of hij een onkreukbaar iemand is die nooit een druppel drinkt, of dat hij zich in de jaren 70 en 80 overgaf aan verslavingen aan drank, slaappillen en vrouwen. Laten we kiezen voor dat laatste. Zijn geld is dus gejat door een manager of inhalige platenmaatschappij en onze Neil zakt langzaam weg in een moeras van plastische chirurgie, kerst-LP’s en optredens op luxe cruise-schepen, waar hij nog steeds een succes is bij de dames van 80 jaar en ouder.

In de jaren ’90 duikt hij nog een paar keer op in TV-series, zichzelf parodierend, wat hem wat jonge fans oplevert, die het allemaal heel ironisch vinden. Hij zou wel elk moment weer salonfähig kunnen worden na het opnemen van een plaat met Jack White ofzo als producer. Maar dat zal wel niet gebeurd zijn, want ik vermoed dat Neil Diamond dood is. Ergens in 2005? Kanker, of de gevolgen van een mislukte levertransplantatie.

Ik kan geen enkele hit van Neil Diamond noemen, maar zodra ik hem google, zijn er vast zo een stuk of tien waar ik het refrein van kan meezingen. Dat allemaal dankzij een jeugd vol luisteren naar de TROS Gouden Uren, op zoek naar Jackson 5 hits die ik nog niet op mijn cassetterecorder had opgenomen. Auto-reverse, natuurlijk.

En dan nu even naar Wikipedia.

Oei.

Wat ging er verkeerd?

  • Hij leeft nog.
  • Hij is juist bekend om zijn songwriterschap, en schreef ook voor anderen.
  • Hij heet echt Neil Diamond. Extra geestig: dat *is* een Joodse naam.
  • Hij heeft wel kanker gehad, maar dan in 1979, en hij ging er dus niet aan dood.
  • Hij is een stuk jonger dan ik dacht: hij had juist zijn hoogtijdagen in de jaren ’70, waar ik hem al een Elvis-achtig drama in de schoenen schoof. Vandaar dat hij nog leeft!
  • Geen dubieuze manager die hem zijn geld aftroggelde. (Dat wl zeggen: hij is nu met zijn manager getrouwd, dus misschien na de scheiding? Het is zijn vierde huwelijk, dus alles is mogelijk.)
  • Geen wilde verhalen van verslavingen. Nou ja, misschien de vrouwen…
  • Is mijn moeder een fan? Ik heb haar even gebeld: “Ach… nou ja… ach. Jawel hoor, voor zover ik het me kan herinneren.” Half puntje?

En wat klopte er wel?

  • Een duet met Barbra Streisand (‘You Don’t Bring Me Flowers’ in 1979)
  • Aalgladde muziek, vergelijkingen met Cliff Richard, die ook een paar van zijn nummers opnam.
  • Als ik die foto uit 2007 zo zie, zijn er wel een paar facelifts in het spel.
  • Film cameo’s waarin hij zichzelf op de hak neemt.
  • Een comeback album met zo’n hippe producer die ook andere bejaarden weer tot leven heeft gewekt! OK, het is niet Jack White, maar Rick Rubin, maar dat is hetzelfde.
  • Kerstplaten! Waaronder een uit 2009 met de onfortuinlijke titel ‘A Cherry, Cherry Christmas’.
  • De serieuze muziekliefhebber haalt zijn neus voor hem op.

En, nog leuker, het is best te verteren, die muziek. Zoals dit:

Opgebracht: 20 euro! Dank je wel, William!

1 Comment

One Comment

  1. Goeie actie zus! Ik ga een heel naar onderwerp bedenken…

    Trouwens:
    http://nos.nl/video/686293-paul-de-munnik-speelt-neil-diamond.html

    Hij mag weer!