Kent u die grap van die Bibliothecaris van Alexandrië die naar Cyprus ging?

Mooi he. Zelf gevonden op de zeebodem. Omdat iedereen in Cyprus vindt dat je pas kunt diepzeeduiken als het 30 graden is, hadden we het hele strand, het hele duikcentrum en alle leuke visjes voor onszelf.

Tja, dat was weer typisch ik. Enthousiast beginnen en na drie weken al inkakken. Als excuses voer ik aan: ik heb het zo druuuuuuk! En dan bedoel ik dus dat ik 12 uur per dag werk. Het is allemaal voor het Hogere Doel van de vooruitgang van het instituut, maar sodeju, ik ben blij dat het binnenkort afgelopen is (de drukte, niet het instituut).

En als ik dan niet werk, dan zit ik nog steeds geobsedeerd achter de laptop, om de opstanden in Tunesië en Egypte te volgen. Twitter, Al Jazeera, nrc.nl, ik zit er tot mijn oren toe in. Pas vandaag begon wat twittermoeheid toe te slaan. Ik hoop dat de opstandelingen niet aan dat euvel lijden…

Maar goed, ondertussen heb ik wel braaf bijna elke dag een foto voor jullie gemaakt. Daarom vandaag, speciaal voor jullie: de greatest hits van de afgelopen drie weken. (Klik op de foto voor een grote versie en het babbeltje dat erbij hoort.)

P.s. Jaja, had ik jullie toch mooi te pakken…. Ik was van plan het eindelijk eens over gay life op Cyprus te hebben, maar dat blijkt lastige materie. Morgen, beloofd. Als ik tenminste niet ga duiken. Dan wordt het st. juttemis.

Geef het maar toe, u heeft hem ook: dat potje kappertjes achterin de koelkast. Hoe het er ooit is gekomen, geen hond die het weet, en waarschijnlijk is de inhoud allang niet meer goed, want sinds u er één lepel kappertjes uit hebt gehaald voor een of ander ambitieus gerecht dat u ook alweer vergeten bent, is dat potje steeds verder achter het potje augurken (zelfde lot) terechtgekomen.
Omdat ik geen eten mag weggooien van mijn oma, ben ik vandaag tomatensaus met kappertjes en ansjovis gaan maken. Terwijl het hele zaakje op het fornuis stond, ging ik snel even met een schaar op zak naar de kerk om de hoek (de Agios Antoniou) waar ze er heel bijzondere basilicum in de tuin hebben staan.
Het zal wel een of andere Grieks-Orthodoxe feestdag zijn vandaag, want naast de kerk stond een kraampje met traditionele Cypriotische gerechten, en een van die gerechten is de ‘honey balls’. Dat is de Engelse vertaling, ik weet even niet hoe ze echt heten. Maar ze zijn heel lekker. Een soort oliebollen met honing erin.
Iedereen achter dat kraampje – een man/vrouw of vier – keek me zwijgend aan. In de verste verte was verder geen mens te bekennen. En ik stond daar met mijn schaar.
Het leek me echt te cru om in die stiltje voorbij dat kraampje te sjokken om de basilicum uit de tuin te jatten. Dus ik móest wel wat kopen. Toch? Het zijn de honey balls geworden. Uit mijn gezwaai met een briefje van 5, begreep de verkoper dat ik er wel 25 wilde. Om het voorzichtig te zeggen: dat is vrij ruim.
Mijn Fillipijnse buurvrouw wilde niet de helft van mij overnemen, want ze had er zelf ook al 20 gekocht. Tja. Ze liggen, nog lekker warm, naast de computer, in dat papieren zakje. Het zijn er inmiddels 21.

Het lijkt een weinig spannende foto, maar eigenlijk spat de spanning er vanaf. Dat brommertje beneden is van een koerier. En van dat brommertje hangt de komende paar weken mijn levensgeluk af. In het koffertje achterop zit een envelop met papieren die als de donder naar Engeland moeten, waar men ons als Cyprus Institute in het algemeen, en mij in het bijzonder, hopelijk heel blij gaat maken. Liefst ook zo snel mogelijk. Zeg maar het liefst gisteren. Of eigenlijk liefst vorig jaar. Maar met morgen zijn we ook blij.

En als het dan eindelijk zo ver is, gaan we heel erg aan de drank. Wordt vervolgd.

Zondagavond in de kroeg. Bijna middernacht, dus zo goed als maandag… En natuurlijk gewoon met de waterpijp op tafel want dit is Cyprus, en dan rond laten gaan als was het een joint. Ik ben er dol op. Zou 33 te oud zijn om te beginnen met roken?

Mocht u denken dat ik nu dagelijks bevangen word door het ware Zwitserlevengevoel, dan moet ik u teleurstellen. Vandaag is een baaldag. Op deze foto dus de ingrediënten die ik op dit moment aan het gebruiken ben om mijzelf op te vrolijken. Broden met olijven en halloumi, lekkere thee (Darjeeling Ambootia First Flush, maar liefst) en de zon.

Het dienblad heb ik gisteren gekocht. Het is waarschijnlijk je reinste godslaster dat hier nu geen kopjes Cyprus coffee op staan, want daarvoor gebruik je deze traditionele dienbladen. Gisteren zag ik er nog iemand mee op een scooter door de winkelstraat racen, met één kopje erop. Hoezeer je ook schommelt, die kopjes vallen niet om, omdat het handvat meewiebelt. Geniaal ding. En mooi.

Vandaag een foto van de markt, waar ik elke zaterdag kom inslaan. Er zijn hier naast gewone kramen, ook van die oude vrouwtjes met drie colaflesen vol olijven en een paar zakken walnoten, een slager die geen woord Engels spreekt maar met wie ik toch heel veel lol heb, en andere kleurrijke figuren. Iedereen hier schijnt de groenten zelf te verbouwen. Deze week waren blijkbaar de gemuteerde kolen rijp voor de oogst. Wat een enorme dingen (zie foto), en iedereen had ze.

En verder wil ik dat u deze link leest. En als u dat niet doet, dan vind ik u niet aardig meer.

(O ja, en aan al die gekke foutjes in de layout wordt gewerkt. Vindt u het wat, of kan ik net zo goed de oude van stal halen?)